DOLINA GÓRNEJ NARWI
 

Ponad trzydziestokilometrowy odcinek Doliny Górnej Narwi przebiega praktycznie przez środek granic administracyjnych Gminy Narew, dzieląc gminę na dwie części (północną i południową). Obejmuje on swoim zasięgiem 11 wsi: Ordynki, Gorędy, Bruszkowszczyzna, Rybaki, Cimochy, Hajdukowszczyzna, Narew, Ancuty, Puchły, Kaczały i Koźliki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dolina Górnej Narwi jest jedną z najlepiej zachowanych dolin rzecznych w Polsce i stanowi obok Bagien Biebrzańskich jeden z największych obszarów mokradeł środkowoeuropejskich. Kształtowana przez regularne wylewy rzeki, jest ona uznawana za siedlisko o największej różnorodności biologicznej w strefie klimatu umiarkowanego.
 

Dolina Górnej Narwi na odcinku od Narwiańskiego Parku Narodowego po zbiornik Siemianówka cechuje się szczególnie wysokim stopniem zachowania naturalnych walorów przyrodniczych. Jest to obszar, na którym nie prowadzono żadnych robót melioracyjnych związanych z regulacją stosunków wodnych. Ze względu na te walory obszar ten jest jedną z największych w Polsce ostoi ptactwa błotno-wodnego, zarówno dla gatunków lęgowych, jak i przelotnych. Można tu spotkać gatunki zagrożone nie tylko w skali Polski, ale i Europy, tj. bocian czarny, świstun, dubelt, batalion, zielonka, wodniczka i inne – ostoja ptasia o randze europejskiej E30. Korytarz rzeki Narew wykorzystywany jest przez zwierzęta do migracji. Są to nie tylko wymienione wyżej ptaki, ale również ssaki (m.in. łosie i wilki). Dużym walorem doliny Narwi, a jednocześnie Gminy Narew, jest występowanie chronionych gatunków ssaków (bobry, wydry). Ze względu na swoje wyjątkowe walory przyrodnicze dolina rzeki Narew często nazywana jest Polską Amazonią.

 

Cała Dolina Górnej Narwi została zgłoszona przez nasz kraj do obszarów chronionych Unii Europejskiej NATURA 2000. Członkostwo w Unii Europejskiej nakłada na Polskę obowiązek wniesienia wkładu w ochronę tych ekosystemów i gatunków, które cała Europa uznała za ważne i wymagające ochrony w skali kontynentu. Zagrożeniem dla tego terenu jest niewątpliwie niewłaściwa lub nierozwiązana gospodarka wodno–ściekowa oraz obniżanie się poziomu wód gruntowych.